فردگرایی چیست و شیوع فردگرایی در میان افراد جامعه

کد مطلب 10888 1399-10-13 10:43
زمان تقریبی مطالعه 5دقیقه
« فردیت» به یک تعبیر به این معناست که هر آدمی دارای خلوت و حریم خصوصیِ فیزیکی و روانی، و اعتقاد شخصی و ديگر حقوق اساسی است که در هر شرایطی می بایست محترم شمرده شوند. ولی آیا این فرد گرایی همیشه خوب است ؟ در ادامه به این مطلب می پردازیم.

فردگرایی چیست و شیوع فردگرایی در میان افراد جامعه


دسته بندی : مشاوره خانواده


فردگرایی چیست
 
ﺑﺮرﺳﯽ ﻓﺮدﮔﺮاﯾﯽ و ویژگی های شخصیتی فردگرایان
فردگرایی یا فردباوری دیدگاه اخلاقی، فلسفه سیاسی، ایدئولوژی یا مرام اجتماعی است که بر ارزش اخلاقی شخص تأکید می کند.« فردیت» به یک تعبیر به این معناست که هر آدمی دارای خلوت و حریم خصوصیِ فیزیکی و روانی، و اعتقاد شخصی و ديگر حقوق اساسی است که در هر شرایطی می بایست محترم شمرده شوند. ولی آیا این فرد گرایی همیشه خوب است ؟ در ادامه به این مطلب می پردازیم.
فردگرایی و جامعه
در اجتماعی که فردیت افراد شکل نگرفته اشخاص از نظر روانی همه درهم گره خورده و وابسته به دیگرانند. در چنين جمع توده واری احساسات و افکار و واکنش ها و سرنوشت اشخاص همه وابسته به یکدیگر و منبعث از مفاهیم مبهمی مانند « نظر جمع» یا رسم و رسوم و سنتهاست؛ اشخاص نه تنها تشویق نمی شوند که از خویش نظری داشته باشند بلکه اغلب تنها آنگاه تائید میشوند که بنظر جمع اقتدا کنند و هم رنگ جماعت باشند.
 
در چنين جوامعی حتی در مواردی کاملا فردی و شخصی( مانند انتخاب رشته دانشگاهی یا همسر و محل زندگی ) هم تصمیمات به صلاح دید خانواده یا دستور بزرگان گرفته می شود. در چنين جمعی اشخاص از نظر حس و اندیشه میتوانند کاملا وابسته به یکدیگر باقی بمانند و نسل به نسل خوشبختی و استقلال خویش را به بهای جلب محبّت و خشنودی اطرافیان فدا کنند. در چنين شرایطی است که نقش احساسات و عواطف در تعاملات جمعی بسیار برجسته تر از نقش عقلانیت و اندیشه می شود.
 
با حضور بیشتر اشخاص جامعه در فضای مجازی متأسفانه شاهد فردگرایی و خودگرایی بیشتر در آنها هستیم اشخاص بیشتر مشغول این فضاهای مجازی میشوند و از اتفاقات اطراف خود بی خبر هستند این تکنولوژی مثل شمشیر دولبه عمل می کند و علاوه بر فایده هایی که دارد میتواند مضرات زيادي برای اشخاص جامعه در بر داشته باشد.
 

شیوع فردگرایی در میان افراد جامعه
 
البته بین فردگرایی و خودگرایی( egoism) که خودخواهی یا خودپرستی هم گفته می شود، تفاوت است. خودگرایی اخلاقی که امیزه ای از خودگرایی روانی و خودگرایی عقلانی است و دربرابر نوع‌دوستی ( از گونه بنی آدم اعضای یک پیکرند…) قرار می گیرند و بر این باور است که کشش انسانی طبق نفع شخصی است؛ مستقل از اینکه کنش شخص بر منافع و رفاه دیگران اثر مثبت، منفی و یا خنثی داشته باشد.
 
فردگرایی ولی با هدف و انگيزه دفاع از منافع اشخاص دربرابر ساختارهای جمعی، اعم از نهادهای قدرت و یا گروه‌های اجتماعی است. با نگاه فردگرایانه، منافع شخص نباید قربانی جمع و جامعه شود.
 
برای نزدیکتر شدن به منظور اصلی این یادداشت، به تمایز معنايي دیگری بین فردگرایی و فردیت یا فردشدگی باید اشاره کنیم. فردیت به مجموعه ویژگی ها و مشخصه هایی که یک شخص یا چیزی را از افراد دیگر متمایز می سازد، اطلاق می شود. همان شخصیت یا هویت که معرف انسان و جداشدگی او از افراد دیگر است، ریشه واژه individualism فعل divide به معنای تقسیم، تفکیک، سوا و مجزا یا جدا کردن و جدا شدن است.
 

فردگرایی و جامعه
 
ویژگی های شخصیتی فردگرایان
- علائق و نیازها و اهداف فردی ترجیح داده میشوند .
- ارزش ها و هنجارها، مبنای فردی دارند.( خودانگاشت هستند)
- کسب لذت فردی، در اولویت است.
- باورهای شخصی، متمایزکننده فرد از گروه است.
- استقلال و هویت فردی اهمیت دارند.
- راهبردهای مستقیم و مواجه رو در رو ترجیح داده میشوند .
- رابطه بین اعضاء متکی به اشخاص است. رابطه اعضاء با فاصله زیاد صورت می گیرد.
- ارتباطات اجتماعی در بین اعضاء داوطلبانه بوده و اندازه گروه ها کوچکتر است.
- ورود و خروج به گروه به راحتی صورت می گیرد .
- دوستی ها رنگ کمتری داشته، رفاقت ها و وفاداری به گروه و فرد ديگر کم تر است.
 

فردگرایی یا جمع‌گرایی
 
شیوع فردگرایی و جمع گرایی
فردگرایی غالبا در جوامع پیچیده، باز، صنعتی و ثروتمند دیده می شود. همینطور فردگرایی غالبا در کشورهایی که چند نظام هنجاری در آن ها وجود دارد ( کشورهای چندفرهنگی) به چشم می خورد. در عین حال این ویژگی فرهنگی در بین طبقات بالا و متخصصین هر جامعه و در بین افرادی که زیادتر تحت‌تأثیر رسانه های ارتباط جمعی آمریکایی قرار دارند، شیوع بیشتری دارد. نهایتا هرچه اشخاص یک جامعه از اینترنت بیشتر استفاده کنند، رابطه آن ها با اعضای خانواده و اطرافیان کم تر شده و این فرآیند نهایتا به فردگرایی بیشتر می انجامد.
 
جمع گرایی در فرهنگ های ساده، بسته، سنتی و در حال توسعه بیشتر دیده می شود. علاوه‌براین جمع گرایی در جوامع نسبتا همگن( که در آن ها هنجارهای گروهی بطور گسترده ای پذیرفته میشوند )، در جوامعی با جمعیت فشرده و جوامعی که در آن ها شغل ها تا حد زيادي به هم وابسته اند، شیوع بیشتری دارد و نهایتا این ویژگی فرهنگی در بین اشخاص مسن جوامع، اعضای خانواده های بزرگ و گروه‌های مذهبی شایع است.
 

ویژگی های شخصیتی فردگرایان
 
فردگرایی، تك روی و نبود روحیه جمعی از زمره ویژگی های نامطلوبی به شمار میرود كه رشد فزاینده ای در جامعه كنونی پیدا كرده است و باعث اختلال در یكپارچگی و هماهنگی بین اشخاص خواهد شد.
 
پژوهش ها در این زمینه نشان می دهد، افرادی كه از زندگی ناراضی هستند و در محیطی تجمل گرا با والدینی فردگرا رشد یافته، با مشكل های بیشتری همراه بوده اند، بیشتر دچار فردگرایی می شوند. همینطور سن كم و درامد بالای خانواده بر ایجاد این مهم تاثیرگذار است.
 
اینك باید كوشید تا با سرمایه گذاری های مناسب در این زمینه عوامل زمینه ساز فردگرایی خودخواهانه را كاهش داد و در جهت تقویت روحیه جمع گرایی و همدلی حركت كرد تا جامعه با سرعت بیشتری به طرف توسعه حركت كند.
 
ارائه از : بخش روانشناسی
 
 


این مطلب را برای دوستانتان هم ارسال کنید :